Z cyklu „Groteska niebieska”

DO ANONIMA i nie tylko

Szanowny „anonimie” – Gallu lub Gallino...
Dowaliłeś(aś) moim częstochowskim rymom,
Ulewając żółci na sześć kartek w kratkę.
Tyle, że twe argumenty są, cokolwiek, rzadkie...
Do wieszcza nie pretenduję – ba, ledwie się bawię;
Nawiedzonych nie przekonam i świata nie zbawię;
Próbuję się śmiać – ot, z takich chociażby...
Nie zarzucisz mi chyba braku wyobraźni?!
Trochę... bełkotliwym jawisz się cenzorem,
A ja, jak się domyślasz, jestem amatorem.
I wiesz co, „anonimie” – nie posłucham rady...
Nie takie autorytety pozwoliły wyleźć mi z szuflady.
Mędrkowanie o wersach mam głęboko w nosie.
Wkurza cię, „anonimie”, że jestem przy... głosie?
Może sam(a) dosiąść Pegaza spróbujesz –
Póki co, na innej szkapie galopujesz...
Naplułeś(aś) mi w ślepia – czy teraz lżej tobie?
Kto prostacki, „anonimie”? Sam(a) sobie odpowiedz...

*    *    *

Po latach…
Kwitując raz na zawsze kuksańce, przytyki –
Lepszy dobry grafoman niż „cienki” polityk;
Lepsze proste rymy i uśmiech na twarzach,
Od wypocin i bredni pseudo-dziennikarza...

 

                                             balLADYna